این ماده دربارهٔ این است که در وقف، چه کسی مال موقوفه را «قبض» میکند؛ یعنی آن را تحویل میگیرد و در اختیار میگیرد. اگر کسانی که وقف به نفع آنهاست («موقوفعلیهم») مشخص و محدود باشند («محصور»)، خودشان قبض میکنند و قبض گروه اول آنها کافی است.
اگر موقوفعلیهم محدود و مشخص نباشند («غیرمحصور») یا وقف برای مصالح عامه باشد، متولی وقف قبض میکند؛ و اگر متولی نباشد، حاکم قبض میکند.