این ماده دربارهٔ «ودیعه» است؛ یعنی سپردن مال به کسی برای نگهداری. بر اساس این متن، در ودیعه، قبول کردن «امین» لازم است. یعنی کسی که مال به او سپرده میشود باید آن را بپذیرد.
همچنین متن میگوید این قبول «اگر چه به فعل باشد» کافی است؛ یعنی لازم نیست حتماً با گفتن یا لفظ باشد و اگر امین با انجام دادن کاری نشان دهد که آن را قبول کرده، همین کافی است.