این ماده درباره وضعیتی است که بین شرکاء مقرر شده باشد یکی از مدیران نمیتواند بدون دیگری اقدام کند. اگر با این حال مدیری به تنهایی اقدامی انجام دهد و شرکاء دیگر آن اقدام را امضا نکنند، آن مدیر در مقابل شرکاء ضامن است؛ یعنی در برابر شرکاء مسئول شناخته میشود.
متن اضافه میکند که این ضمان حتی وقتی هم وجود دارد که برای افراد مجاز دیگر امکان فعلی برای مداخله در اداره کردن موجود نبوده باشد. بنابراین نداشتن امکان فعلی برای مداخله، مدیر را از ضمان در مقابل شرکاء بیرون نمیآورد.
در متنی که داده شده، تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است.