این ماده دربارهٔ حالتی است که مالک مالی که قبلاً به شخصی حق انتفاع (حق استفاده و بهرهبردن از آن مال) داده، خودِ آن مال را به شخص دیگری منتقل کند. طبق این متن، این انتقال باعث باطل شدن حق انتفاع نمیشود؛ یعنی کسی که قبلاً حق انتفاع داشته، آن حق را از دست نمیدهد.
اما اگر کسی که مال به او منتقل شده (یعنی طرف دیگر معامله) نمیدانست که حق انتفاع آن مال متعلق به شخص دیگری است، در این صورت اختیار فسخ معامله را دارد؛ به این معنا که میتواند آن معامله را به هم بزند.