این ماده دربارهٔ اجارهٔ حیوان است و میگوید لازم نیست حتماً یک حیوان مشخص و معیّن (مثلاً همین اسب خاص با نام و نشان خودش) مورد اجاره قرار بگیرد؛ همین که حیوان از نظر نوع معیّن شود، کافی است.
به عبارت سادهتر، در اجارهٔ حیوان، تعیین «نوع» جای تعیین «عین مشخص» را میگیرد. بنابراین اگر کسی حیوانی را برای مدتی اجاره میدهد، میتواند حیوانی از یک نوع خاص را در اختیار طرف مقابل بگذارد و لازم نیست آن حیوان از قبل دقیقاً یک فرد معیّن و منحصر به فرد باشد.
این متن تبصره یا بخش دیگری ندارد و تنها به همین حکم اشاره میکند.