این ماده میگوید اگر مالی که موضوع حق انتفاع است تلف شود و منتفع (کسی که حق بهرهمندی از آن مال را دارد) در این تلف شدن، تعدی یا تفریط نکرده باشد، او مسئول آن مال نخواهد بود.
تعدی یعنی زیادهروی و تجاوز از حدود حق، و تفریط یعنی کوتاهی و سستی. پس اگر تلف شدن مال بدون این دو حالت باشد، این ماده مسئولیتی برای منتفع در نظر نمیگیرد.