این ماده میگوید «اجاره» یک قرارداد است. با بستن این قرارداد، کسی که مال را اجاره میکند (مستاجر) مالکِ «منافع» آن مال میشود؛ یعنی حق دارد از فایدهها و استفادههای آن مال بهره ببرد، نه اینکه خودِ مال را مالک شود.
این ماده سه نام را هم معرفی میکند: به صاحب مال «موجر» میگویند، به کسی که مال را اجاره میکند «مستاجر»، و به خودِ مالِ اجارهدادهشده «عین مستاجره». نکته مهم این است که مالکیت مستاجر فقط روی منافع است، نه روی خود مال.
متن این ماده فقط یک تعریف است و دربارهٔ شرایط، مدت یا نحوهٔ تنظیم قرارداد اجاره چیزی نمیگوید.