این ماده دربارهٔ «بیع شرط» میگوید اگر معلوم شود قصد فروشنده (بایع) این نبوده که واقعاً یک بیع انجام دهد، یعنی قصد او حقیقت بیع نبوده است، در آن معامله احکام بیع اجرا نمیشود.
به عبارت سادهتر، اگر مشخص شود فروشنده واقعاً قصد فروش نداشته، این معامله از نظر این ماده با قواعد و آثار بیع اداره نمیشود. این متن نمیگوید این موضوع چگونه اثبات میشود یا در آن صورت چه احکام دیگری اعمال میشود؛ فقط همین اثر را بیان میکند.