این ماده درباره معامله کالای فروختهشده (مبیع) است که عیب دارد. اگر معلوم شود مبیع معیوب اصلاً مالیت و قیمت ندارد، یعنی هیچ ارزش مالی ندارد، بیع باطل است.
اگر فقط بخشی از مبیع قیمت نداشته باشد، بیع نسبت به همان بخش باطل است. مشتری برای بخش باقیمانده، از جهت «تبعض صفقه» یعنی تقسیم شدن معامله به بخشها، اختیار فسخ دارد.