این ماده یک قاعدهٔ کلی دربارهٔ زمان اثر قانون میگوید: هر قانون از زمانی که لازمالاجرا میشود، بر وضعیتهای آینده اثر میگذارد و به عقب برنمیگردد؛ یعنی بر کارها و روابطی که پیش از آن قانون رخ دادهاند، اثر ندارد.
اما همین ماده یک استثنا هم دارد: اگر در خودِ همان قانون ترتیب خاصی برای این موضوع پیشبینی شده باشد، همان مقررات خاص عمل میکند. ماده توضیح نمیدهد که آن «مقررات خاص» چه شکل و شرطی دارد و این را به خود قوانین واگذار کرده است.