این ماده دربارهٔ حالتی است که «مبیع» یعنی کالا یا مال فروختهشده، پیش از تحویل دادن به خریدار از بین برود. اگر این تلف بدون تقصیر و اهمال فروشنده باشد، بیع برهم میخورد (منفسخ میشود) و فروشنده باید «ثمن» یعنی پول یا عوضی که خریدار پرداخته را به او برگرداند.
اما اگر فروشنده برای تحویل مبیع به حاکم یا جانشین او مراجعه کرده باشد، در این حالت تلف از مال مشتری (خریدار) به حساب میآید. متن این ماده تبصرهای ذکر نکرده است.