این ماده دربارهٔ حالتی است که چیزی معین، به عنوان یک جنس خاص فروخته شود؛ مثلاً گفته شود این کالا از جنس مشخصی است. اگر در واقع آن چیز از آن جنس نباشد، متن میگوید بیع باطل است.
اگر فقط بخشی از آن چیز از جنس اعلامشده نباشد، همان بخش باطل است و دربارهٔ باقیمانده، مشتری حق فسخ دارد. «حق فسخ» یعنی مشتری اختیار دارد معامله را نسبت به باقیمانده برهم بزند.
این متن تبصرهای ندارد و فقط همین حکم را بیان میکند.