این ماده دربارهٔ حالتی است که کسی که به عهده گرفته کاری را انجام دهد، آن کار را انجام نمیدهد و شرطهای گفتهشده در «ماده فوق» (ماده پیش از این ماده) رعایت شده است. در چنین حالتی، حاکم (مقامی که قانون به او این اختیار را داده) میتواند به شخصی که تعهد به نفع او بوده اجازه بدهد که خودش آن کار را انجام دهد.
در این صورت، حاکم کسی را که تعهدش را انجام نداده محکوم میکند که هزینههای آن کار را بپردازد.
این متن به مادهٔ پیش از خودش ارجاع داده است و محتوای آن ماده در همین متن نیامده است.