این ماده دربارهٔ «دفینه» است؛ یعنی اموال یا چیزی که زیر خاک پنهان شده و پیدا میشود. حکم این ماده فقط یک حالت را میگوید: اگر مالک آن دفینه معلوم نباشد، مال کسی است که آن را پیدا کرده است.
پس شرط اصلی این حکم، «معلوم نبودن مالک» است. متن ماده دربارهٔ حالتی که مالک دفینه معلوم باشد حرفی نمیزند و دربارهٔ چگونگی اثبات یا تشریفات پیدا کردن هم چیزی نگفته است.