این ماده میگوید اگر در برابر یک سند رسمی — یا سندی که اعتبارش در دادگاه تأیید شده باشد — کسی ادعایی مطرح کند که با محتوای آن سند در تناقض باشد، نمیتواند آن ادعا را با شهادت شهود ثابت کند.
به زبان سادهتر: وقتی یک سند رسمی یا سند معتبرشده در دادگاه وجود دارد، حرفی که خلاف آن سند باشد با آوردن شاهد اثبات نمیشود. یعنی شهادت در این حالت راهِ اثبات آن ادعا نیست.
این متن فقط همین محدودیت را بیان میکند و توضیح نمیدهد که آن ادعا با چه راه دیگری (اگر اصلاً راهی وجود داشته باشد) قابل اثبات است؛ این موضوع در همین متن مشخص نشده است.