این ماده میگوید اگر کسی مطلبی را در قالب یک نوشتهٔ شهادت (شهادتنامه) بنویسد و امضا کند، آن نوشته بهعنوان «سند» به حساب نمیآید؛ یعنی اثری که یک سند دارد را ندارد. چنین نوشتهای فقط ارزش و اعتبار «شهادت» را دارد؛ یعنی همانطور که شهادت شفاهی ارزیابی میشود، این نوشته هم در همان چارچوب دیده میشود.
نکتهٔ مهم این است که متن همین یک جمله را بیان کرده و دربارهٔ شرایط پذیرش شهادت، تعداد شاهدان، یا اینکه دادگاه چگونه آن را میسنجد چیزی نگفته است. همچنین روشن نکرده که آیا این حکم استثنا هم دارد یا نه؛ در متن به هیچ استثنا یا مادهٔ دیگری ارجاع داده نشده است.