این ماده میگوید پلهٔ فوقانی، ملک صاحب طبقهٔ فوقانی حساب میشود. یعنی در حالت عادی و تا وقتی خلاف آن ثابت نشده، مالکیت این پله را به صاحب طبقهٔ بالایی نسبت میدهند.
اما این حکم قطعی و همیشگی نیست؛ اگر خلاف آن ثابت شود، این نسبت کنار میرود. متن ماده دربارهٔ اینکه چه کسی باید خلاف آن را ثابت کند یا با چه دلیلهایی، چیزی نمیگوید.
همچنین در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.