این ماده درباره حالتی است که دو طبقه از یک ساختمان مال دو نفر مختلف باشد؛ مثلاً طبقه پایین مال یک نفر و طبقه بالا مال نفر دیگر. در این حالت هر کدام از این دو مالک میتوانند در بخشی که مخصوص خودشان است، به شکل معمول و متعارف استفاده کنند.
اما دربارهٔ سقف یا کفی که بین دو طبقه قرار دارد، قانون یک قاعده گذاشته است: هر یک از مالکهای طبقه بالا و پایین میتوانند از کف یا سقف بخش اختصاصی خودشان به شکل معمول استفاده کنند، به شرطی که این استفاده مزاحم حق آن یکی نباشد.
نکته مهم این است که متن، معیار را «تصرف متعارف» و «مزاحم نبودن حق دیگری» قرار داده، ولی جزئیات بیشتر یا مبلغ و مجازاتی در آن ذکر نشده است.