این ماده میگوید فقط کسی را میتوان به عنوان «قیم» شناخت که دادگاه، مطابق قانون، او را به این سمت نصب کرده باشد. مراکزی که در متن نام برده شدهاند — محاکم، ادارات و دفاتر اسناد رسمی — تنها قیمومیت چنین شخصی را به رسمیت میشناسند.
اگر کسی بدون نصب از سوی دادگاه خود را قیم معرفی کند، بر اساس همین متن، این مراکز او را به عنوان قیم نمیشناسند. متن دربارهٔ جزئیات شرایط نصب یا تبصرهها چیزی نگفته است.