این ماده دربارهٔ کسی است که به سن بلوغ نرسیده (صغیر) میگوید: کارها و سخنان او تا آنجا که به اموال و حقوق مالیاش مربوط باشد، باطل و بیاثر است. یعنی اینگونه اعمال او اثر حقوقی ندارد.
با این حال، یک استثنا وجود دارد: صغیر ممیز میتواند مالک چیزی شود که بدون پرداخت پول به دستش میرسد (تملک بلاعوض). خود متن سه نمونه را نام میبرد: قبول هبه (پذیرفتن هدیه)، صلح بلاعوض (صلحی که در آن چیزی پرداخت نمیشود) و حیازت مباحات (تصرف چیزهای بیصاحب).
نکته: متن این ماده مشخص نمیکند که «صغیر ممیز» دقیقاً چه کسی است؛ این را باید صادقانه گفت که در همین متن تعریف نشده است.