بر اساس این ماده، پس از رسیدن به سن بلوغ هیچکس را نمیتوان به دلیل جنون یا عدم رشد، محجور کرد؛ مگر اینکه جنون یا عدم رشد او ثابت شده باشد. محجور به کسی گفته میشود که از نظر قانونی در اداره برخی امور خود محدود شده است.
تبصره ۱ میگوید سن بلوغ در پسر پانزده سال تمام قمری و در دختر نه سال تمام قمری است.
تبصره ۲ میگوید اموال صغیری که بالغ شده است، فقط در صورتی میتوان به او داد که رشد او ثابت شده باشد.