این ماده یک قاعده دربارهٔ «عده» زن باردار است. میگوید اگر زن حامله باشد، عدهٔ طلاق، عدهٔ فسخ نکاح، عدهٔ بذل مدت و عدهٔ انقضای آن، تا زمانی که وضع حمل (زایمان) انجام شود ادامه دارد.
به زبان سادهتر: در این موارد برای زن باردار، پایان عده با تولد فرزند مشخص میشود و نه با رسیدن یک مدت زمانی مشخص. بنابراین تا وقتی که زایمان رخ نداده باشد، عده تمام نمیشود.
این ماده فقط همین حکم را بیان میکند و توضیح بیشتری دربارهٔ مدتهای دیگر عده یا شرایط دیگر نمیدهد.