این ماده میگوید کسی که در طلاق میخواهد رجوع کند (یعنی به رابطهٔ زوجیت برگردد)، لازم نیست حرف خاصی بزند. هر واژهای یا هر کاری که نشان دهد او قصد برگشت دارد، برای رجوع کافی است.
اما یک شرط مهم دارد: آن حرف یا کار باید همراه با «قصد رجوع» باشد؛ یعنی واقعاً در دلش تصمیم به برگشت گرفته باشد. اگر حرفی گفته شود که معنای برگشت بدهد ولی قصد و نیت واقعی برگشت پشت آن نباشد، طبق این متن رجوع حاصل نمیشود.
این ماده تعریف میکند که رجوع چگونه محقق میشود و شکل و لفظ معینی را تعیین نمیکند؛ فقط دو چیز را لازم میداند: دلالت بر رجوع، و همراه بودن با قصد.