این ماده نوعی از طلاق را تعریف میکند که به آن «طلاق مبارات» میگویند. در این نوع طلاق، بیمیلی و ناخوشایند بودن رابطه از سوی هر دو طرف (هم زن و هم مرد) وجود دارد، نه فقط یکی از آنها.
ویژگی مهم این طلاق آن است که در چنین حالتی چیزی که زن به مرد میدهد (عوض) نباید بیشتر از مقدار مهریه باشد. به زبان سادهتر، زن در این نوع طلاق نمیتواند مبلغی بیش از مهریهاش بپردازد تا جدا شود.
این ماده فقط همین تعریف و همین محدودیت را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر این نوع طلاق یا احکام مربوط به آن چیزی نگفته است.