بر اساس این ماده، طلاق دادن زنی در مدت عادت ماهانه (قاعدگی) یا در حال نفاس (خونریزی پس از زایمان) صحیح نیست؛ یعنی قانون در این متن چنین طلاقی را درست ندانسته است.
این حکم سه استثنا دارد: اگر زن حامله باشد، اگر طلاق پیش از نزدیکی با زن انجام شود، یا اگر شوهر غایب باشد و نتواند بفهمد که زن در مدت عادت زنانگی است، طلاق مشمول این منع نمیشود.
متن ماده فقط همین موارد را گفته و دربارهٔ جزئیات بیشتر یا مواد دیگر چیزی بیان نکرده است.