این ماده میگوید اگر در زن یکی از شش عیب زیر وجود داشته باشد، مرد حق دارد عقد نکاح را فسخ کند؛ یعنی پیوند زناشویی را به هم بزند. این شش عیب عبارتاند از: ۱) قرن ۲) جذام ۳) برص ۴) افضاء ۵) زمینگیری ۶) نابینایی از هر دو چشم.
متن ماده فقط نام این عیبها را آورده و توضیحی دربارهٔ معنای دقیق یا درجه و شدت آنها نداده است؛ بنابراین از خودِ این متن نمیتوان فهمید که مثلاً هر مقدار از این عیبها کافی است یا شرایط دیگری هم لازم است. همچنین این ماده دربارهٔ روند فسخ، زمان آن یا آثار مالی آن چیزی نمیگوید و در این موارد به متنهای دیگر ارجاع یا سکوت کرده است.
نکتهٔ مهم اینکه این متن فقط از «حق فسخ برای مرد» سخن گفته است؛ یعنی در چارچوب همین ماده، عیبها «در زن» بررسی شدهاند.