این ماده دربارهٔ محل زندگی زن در فاصلهٔ زمانیای است که پروندهٔ او و همسرش در دادگاه در جریان است و هنوز تمام نشده است. بر اساس این متن، تا وقتی رسیدگی قضایی بین زوجین پایان نیافته، محل سکونت زن ابتدا با توافق خودشان (طرفین) مشخص میشود.
اگر زن و شوهر بر سر محل زندگی به توافق نرسند، دادگاه با نظر گرفتن نزدیکان درجهٔ نزدیک هر دو طرف، خانهٔ زن را تعیین میکند. اگر هم هیچ خویشاوند نزدیکی وجود نداشته باشد، خود دادگاه یک محل امن و مورد اطمینان را برای زندگی زن انتخاب میکند.
نکته: متن با عبارت «در مورد ماده فوق» آغاز شده و به مادهٔ پیش از خود ارجاع داده است؛ اما محتوای آن ماده در همین متن نیامده و در اینجا توضیح داده نشده است.