این ماده میگوید اگر زن بدون داشتن عذر موجه و مشروع، از انجام وظایف زوجیت (یعنی تکالیفی که زندگی مشترک زن و شوهر بر عهدهٔ زن گذاشته) خودداری کند، حق گرفتن نفقه ندارد.
نکتهٔ کلیدی این ماده قید «بدون مانع مشروع» است؛ یعنی اگر عذر موجهی برای این امتناع وجود داشته باشد، این حکم طبق همین متن بر آن مورد صدق نمیکند. متن ماده فقط همین حکم کلی را بیان کرده و دربارهٔ اینکه چه چیزی «مانع مشروع» شمرده میشود یا جزئیات و شرایط دیگر، توضیحی نداده است.