این ماده دربارهٔ زنی است که مهریهاش را هنوز نگرفته است. میگوید اگر چنین زنی با اختیار خودش وظایفی را که در برابر شوهرش دارد انجام دهد، دیگر نمیتواند از حکم مادهٔ قبل استفاده کند؛ یعنی امکان استفاده از آن حکم را از دست میدهد. متن، محتوای مادهٔ قبل را توضیح نداده و فقط به آن ارجاع داده است.
با این حال، خودِ این ماده روشن میکند که این موضوع باعث نمیشود حق زن برای مطالبهٔ مهریه از بین برود؛ آن حق همچنان باقی است.