این ماده میگوید همین که عقد نکاح بسته شد، زن مالک مهریه میشود و میتواند هر طور که بخواهد در آن تصرف کند؛ یعنی برای استفاده از مهریه لازم نیست منتظر چیزی بماند یا اجازهٔ کسی را بگیرد.
تبصرهٔ این ماده به حالت خاصی میپردازد: اگر مهریه پول رایج (پول کشور) باشد، مبلغ آن بر اساس تغییر شاخص قیمت سالانه محاسبه و پرداخت میشود؛ یعنی شاخص سالی که پول پرداخت میشود با شاخص سالی که عقد انجام شده سنجیده میشود. این شاخص را بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تعیین میکند. اما اگر زن و شوهر هنگام اجرای عقد چیز دیگری توافق کرده باشند، همان توافق مبنا قرار میگیرد.
تبصره همچنین میگوید آییننامهٔ اجرایی این قانون حداکثر تا سه ماه از تاریخ تصویب، توسط بانک مرکزی با همکاری وزارت دادگستری و وزارت امور اقتصادی و دارایی تهیه و به تصویب هیئت وزیران میرسد. متن دربارهٔ جزئیات این محاسبه یا وضعیت فعلی آن آییننامه چیزی نمیگوید.