این ماده میگوید مهریهای که زن و شوهر دربارهاش توافق میکنند باید آنقدر روشن و مشخص باشد که ابهام و ناآگاهی دو طرف برطرف شود. یعنی نمیتوان مهریه را به شکلی تعیین کرد که هیچکس نداند چیست یا چه مقدار است.
به بیان ساده، مهریه باید معلوم باشد؛ در غیر این صورت شرط «رفع جهالت» که این ماده گفته برقرار نمیشود. متن این ماده معیار دقیقی (مثل تعیین مقدار مشخص یا نوع معین) ارائه نکرده و فقط همین اندازه گفته که ابهام باید برطرف شود؛ بنابراین تشخیص مصداقها بر عهدهٔ دادگاه است.