این ماده میگوید ازدواج (نکاح) با «ایجاب» و «قبول» انجام میشود؛ یعنی یک طرف پیشنهاد ازدواج را میدهد و طرف دیگر آن را میپذیرد.
نکته مهم این است که این پیشنهاد و پذیرش باید با «الفاظ» بیان شود، نه فقط با اشاره یا نیت قلبی، و این الفاظ باید روشن و بدون ابهام نشان دهند که قصد طرفین واقعاً ازدواج است.
متن ماده در مورد اینکه ایجاب و قبول باید در یک مجلس باشد یا فوراً دنبال هم بیاید، یا اینکه چه الفاظ مشخصی لازم است، چیزی نمیگوید و این بخشها در این متن مبهم است.