این ماده دربارهٔ ازدواج در حال «احرام» است. احرام به حالتی گفته میشود که فرد برای زیارت خانهٔ خدا (حج یا عمره) وارد میشود و در آن حالت یک سلسله محدودیتهای مخصوص بر او اعمال میشود.
بر اساس این متن، اگر کسی در حال احرام عقد ازدواج انجام دهد، آن عقد باطل است؛ یعنی از نظر قانونی اثری ندارد.
علاوه بر این، اگر کسی با آگاهی از اینکه این کار حرام است چنین عقدی را انجام دهد، این کار موجب «حرمت ابدی» میشود. حرمت ابدی یعنی آن دو نفر برای همیشه ازدواج با یکدیگر بر آنها حرام میشود. متن ماده فقط همین دو حکم را بیان کرده و توضیح بیشتری دربارهٔ جزئیات آن نداده است.