این ماده دربارهٔ پس گرفتن هدایای نامزدی است. اگر نامزدی (وصلت منظور) به هم بخورد، هر یک از دو نامزد میتواند هدایایی را که برای همان وصلت به طرف مقابل یا به پدر و مادر او داده است، مطالبه کند.
اگر خودِ هدیه موجود باشد، میتواند همان را مطالبه کند. اگر عین هدیه موجود نباشد، مطابق این متن مستحق قیمت هدایایی است که عادتاً نگاه داشته میشود؛ مگر اینکه آن هدایا بدون تقصیر طرف دیگر تلف شده باشد. عبارت «هدایایی که عادتاً نگاه داشته میشود» در خود متن دقیقتر توضیح داده نشده است.