این ماده دربارهٔ حقی به نام «حق ارتفاق» است. حق ارتفاق یعنی حقی که شخص نسبت به ملک دیگری دارد؛ مثل حق عبور و رفتوآمد از ملک دیگری یا حق استفاده از آب. طبق این ماده، اگر ملکی تمام یا بخشی از آن به کسی منتقل شود و آن ملک حق ارتفاقی در ملک دیگری یا در بخش دیگرِ همان ملک داشته باشد، آن حق به حال خودش باقی میماند.
یعنی با انتقال و فروش ملک، حق ارتفاق خودبهخود از بین نمیرود و همراه ملک باقی میماند. تنها حالت استثنا این است که در انتقال، خلافِ آن بهصراحت گفته شده باشد؛ در این صورت حکم متن بر همان تصریح استوار است.