این ماده دربارهٔ زمانی است که شخصی «غایب مفقودالاثر» بوده (یعنی اثری از او نیست) و بعداً هم فوت او و هم تاریخ دقیق فوتش مسلم و قطعی میشود. در این حالت، اموال او بین کسانی تقسیم میشود که در لحظهٔ فوت او زنده و وارث او بودهاند.
نکتهٔ مهم این است که اگر بعضی از این وارثان بعد از تاریخ فوت غایب فوت کرده باشند، باز هم سهم آنان بر اساس همان لحظهٔ فوت غایب در نظر گرفته میشود؛ یعنی ملاک، وضعیت وارثان در «حینالموت» غایب است، نه وضعیت بعدی آنان.
این متن به تبصرهای اشاره نکرده است.