این ماده میگوید «غایب مفقودالاثر» به کسی گفته میشود که دو شرط با هم در مورد او جمع باشد: اول اینکه از زمان غیبتش مدت نسبتاً زیادی گذشته باشد، و دوم اینکه از او به هیچ وجه خبری نباشد؛ یعنی هیچ اطلاعی از زنده یا مرده بودنش در دست نباشد.
متن ماده فقط همین تعریف را بیان میکند و کاری به آثار و پیامدهای حقوقی این وضعیت ندارد؛ مثلاً نمیگوید اموال چنین شخصی چه میشود یا چه کسی باید به کارهایش رسیدگی کند. همچنین این ماده مشخص نمیکند که «مدت نسبتاً مدید» دقیقاً چند سال یا چند ماه است؛ این عبارت در متن روشن نیست و عددی برای آن تعیین نشده است.