این ماده دربارهٔ مواد مخدر و روانگردانهای نامبرده در متن است (مثل هروئین، مرفین، کوکائین، ال.اس.دی، ام.دی.ام.آ یا آکستاسی، جی.اچ.بی، فلونیترازپام، آمفتامین، متآمفتامین یا شیشه و دیگر مواد مخدر یا روانگردانهای صنعتی غیردارویی که فهرستشان به تصویب مجلس شورای اسلامی میرسد). اگر کسی این مواد را وارد کشور کند، بسازد، تولید کند، توزیع کند، صادر کند، ارسال کند، بخرد یا بفروشد، یا در معرض فروش بگذارد، یا نگهداری، مخفی یا حمل کند، مجازات او بر اساس «میزان مواد» و با رعایت تناسب تعیین میشود.
مجازاتها در شش ردیف بر حسب وزن تنظیم شده است: تا پنج سانتیگرم (جریمهٔ نقدی و بیست تا پنجاه ضربه شلاق)؛ بیش از پنج سانتیگرم تا یک گرم (جریمهٔ نقدی و سی تا هفتاد ضربه شلاق)؛ بیش از یک گرم تا چهار گرم (جریمهٔ نقدی و دو تا پنج سال حبس و سی تا هفتاد ضربه شلاق)؛ بیش از چهار گرم تا پانزده گرم (جریمهٔ نقدی و پنج تا هشت سال حبس و سی تا هفتاد و چهار ضربه شلاق)؛ بیش از پانزده گرم تا سی گرم (جریمهٔ نقدی و ده تا پانزده سال حبس و سی تا هفتاد و چهار ضربه شلاق)؛ و بیش از سی گرم (اعدام و مصادرهٔ اموال ناشی از همان جرم). مبلغهای جریمهٔ نقدی در هر ردیف، در همان ردیف متن آمده است.
دو تبصره هم دارد: تبصره ۱ دربارهٔ کسی است که جرم موضوع بند ۶ را برای بار اول مرتکب شده و موفق به توزیع یا فروش آن نشده؛ اگر میزان مواد بیش از یکصد گرم نباشد، با جمع این شروط، یا در حالتی که قصد توزیع یا فروش در داخل کشور احراز نشود و با توجه به کیفیت و مسیر حمل، دادگاه به حبس ابد و مصادرهٔ اموال ناشی از همان جرم حکم میدهد. تبصره ۲ میگوید اگر متهم از کارکنان دولت یا شرکتهای دولتی یا شرکتها و مؤسسات وابسته به دولت باشد، علاوه بر مجازاتهای این ماده به انفصال دائم از خدمات دولتی هم محکوم میشود. در متن، عبارت کوتاه ابتدای ماده روشن نیست و از همین متن نمیتوان معنای دقیق آن را فهمید.