ماده 45 درباره مرتکبان جرائمی در قانون مبارزه با مواد مخدر است که در همین قانون مجازات اعدام یا حبس ابد دارند. اگر یکی از شرایط بندهای الف تا ت احراز شود، آنها در حکم مفسد فیالارض هستند و به اعدام و ضبط اموال ناشی از مواد مخدر یا روانگردان محکوم میشوند. اگر این شرایط احراز نشود، طبق همین متن مشمولین به اعدام به حبس درجه یک تا سی سال و جزای نقدی درجه یک تا دو برابر حداقل آن، و مشمولین به حبس ابد به حبس و جزای نقدی درجه دو محکوم میشوند و در هر دو مورد ضبط اموال ناشی از جرائم مواد مخدر و روانگردان اعمال میشود.
شرایط بندهای این ماده به این ترتیب بیان شده است: بند الف، مواردی که مباشر جرم یا حداقل یکی از شرکا حین ارتکاب جرم سلاح کشیده یا به قصد مقابله با ماموران سلاح گرم یا شکاری به همراه داشته باشند. در همین بند گفته شده منظور از سلاح، سلاح سرد و سلاح و مهمات موضوع قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز مصوب 1390/6/7 میباشد. بند ب، داشتن نقش سردستگی (موضوع ماده 130 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/2/1) یا پشتیبان مالی یا سرمایهگذار، یا استفاده از اطفال و نوجوانان کمتر از هجده سال یا مجانین برای ارتکاب جرم. بند پ، سابقه محکومیت قطعی اعدام یا حبس ابد یا حبس بیش از پانزده سال به علت ارتکاب جرائم موضوع این قانون. بند ت، کلیه جرائم موضوع ماده 4 این قانون مشروط بر اینکه بیش از پنجاه کیلوگرم باشد، و مواد موضوع ماده 8 این قانون مشروط بر اینکه بیش از دو کیلوگرم باشد، و در خصوص سایر جرائم موضوع ماده 8 در صورتی که بیش از سه کیلوگرم باشد. همچنین اجرای این بند نسبت به مرتکبان، متهمان و مجرمان قبل از لازمالاجراء شدن این ماده منوط به داشتن یکی از شرایط بندهای الف، ب یا پ نیز میباشد.
تبصره این ماده درباره برخی جرائم با حبس بیش از پنج سال میگوید اگر حکم به حداقل مجازات قانونی صادر شود، جز در مورد مصادیق تبصره ماده 38، مرتکب از تعلیق اجرای مجازات، آزادی مشروط و سایر نهادهای ارفاقی به استثنای عفو مقام معظم رهبری مذکور در بند 11 اصل 110 قانون اساسی بهرهمند نخواهد شد. اگر حکم به مجازات بیش از حداقل مجازات قانونی صادر شود، دادگاه میتواند بخشی از مجازات حبس را پس از گذراندن حداقل مجازات قانونی به مدت پنج تا ده سال تعلیق کند.