این ماده دربارهٔ کسی است که دیگران را وادار یا مجبور به مصرف مواد مخدر یا روانگردان میکند، یا مواد را به زور به بدن او وارد میکند. دو حالت خاص را نام میبرد: کودکان و نوجوانان کمتر از هجده سال کامل هجری شمسی، و افراد محجور عقلی. همچنین کسی که «دیگری» را به هر طریق مجبور به مصرف این مواد کند یا مواد را به زور به او تزریق کند یا از راهی دیگر وارد بدنش کند، مشمول همین حکم است.
مجازات در این ماده چنین بیان شده: یک و نیم برابر حداکثر مجازات قانونی همان جرم. اگر مجازات همان جرم حبس ابد باشد، مجازات اعدام و مصادرهٔ اموالی است که از ارتکاب این جرم به دست آمده است. در ادامهٔ ماده آمده که در صورت وجود سایر جهات، از جمله ترغیب، مرتکب به مجازات مباشر جرم محکوم میشود.
نکتهٔ مبهم: متن مشخص نمیکند منظور از «سایر جهات» دقیقاً چیست و «ترغیب» در برابر «وادار کردن» چه تفاوتی دارد؛ این ابهام را باید صادقانه در نظر گرفت. همچنین ماده به «جرائم موضوع این قانون» و «حداکثر مجازات قانونی همان جرم» ارجاع میدهد، بدون اینکه محتوای آن مواد یا مقدار آن مجازاتها را در همین متن بگوید.