این ماده دربارهٔ محکومانی است که نمیتوانند تمام یا بخشی از جریمه نقدی (جزای نقدی) مورد حکم را پرداخت کنند. بر اساس متن، چنین افرادی باید به ازای هر روز ده هزار ریال در زندانهای نیمه باز و باز یا مراکز اشتغال و حرفهآموزی اقامت کنند.
اگر رفتار و طرز کار این محکومان در مدت اقامت شایسته باشد، بنا به تقاضا و تشخیص مسئولان اداره مراکز و موافقت اجرای احکام، مبلغ روزانه از ده هزار ریال به روزی بیست تا پنجاه هزار ریال محاسبه میشود.
تبصره ۱ میگوید تقسیط جزای نقدی پس از اجرای مدت حبس توسط اجرای احکام، منوط است به اخذ وثیقهای معادل آن و تضمین معتبر از طرف شخص ثالث که مدت آن بیش از سه سال نباشد. تبصره ۲ نیز بیان میکند طول مدت حبس بدل از جزای نقدی به هر حال بیشتر از ده سال نخواهد بود.