این ماده میگوید در دفترهای اسناد رسمی، برای تنظیم و ثبت سند چه پولهایی گرفته میشود. این وجوه چهار دستهاند: ۱) حق تحریر، که مقدارش بر اساس تعرفهای است که وزارت دادگستری تعیین میکند؛ ۲) حق ثبت، که متن میگوید مأخذ آن ماده ۱۲۳ قانون اصلاحی قانون ثبت است (این ماده فقط به آن ماده ارجاع داده و محتوای آن را بیان نکرده)؛ ۳) مالیات و حق تمبر، طبق مقررات قوانین مالیاتی؛ ۴) هر وجه دیگری که قانون وصول آن را به عهده دفترخانه گذاشته باشد.
سپس در تبصرهها آمده است که نسبت به «اجور» و «بهره منجز» که در سند قید میشود هم حق ثبت گرفته میشود (بهره منجز یعنی سود قطعی و مشخصشده). همچنین مبالغی تعیین شده است: برای ثبت اسنادی که نمیتوان قیمت موضوع آنها را مشخص کرد، حقالثبت هر سند پنجاه هزار ریال؛ برای حقالثبت فسخ یا اقاله معاملات یا اقرار به دریافت بخشی از پول معامله، دویست ریال؛ برای هر تصدیقی که از اداره ثبت گرفته میشود، یک هزار ریال؛ و برای المثنی سند مالکیت، علاوه بر بهای دفترچه، پانصد ریال. کنار یکی از بندها قید شده «اصلاحی ۱۳۷۳/۱۲/۲۸».
توجه: متن در بخش تبصرهها شمارهگذاری روشنی ندارد؛ ابتدا «تبصره ۱» آمده و بعد فهرستی با شمارههای ۱ تا ۴ ذکر شده است. بنابراین اینکه کدام بند، تبصرهٔ همان تبصره ۱ است یا بند جداگانه، از خود این متن بهروشنی معلوم نمیشود.