این ماده درباره اختراعی است که چند نفر با هم مالک آن هستند (مالکان مشترک). بر اساس بخش اصلی ماده، هر شریک میتواند سهم خودش را بفروشد یا انتقال بدهد یا آن را بهعنوان وثیقه (گرو) یا هر تضمین دیگری بگذارد، بدون اینکه لازم باشد از شرکای دیگر اجازه بگیرد.
اما تبصره ۱ یک محدودیت برای فروش سهم اختراعِ ثبتشده گذاشته است: اگر شریک بخواهد سهمش را به یک فرد بیرونی منتقل کند، اول باید پیشنهاد فروش را به شرکای دیگر اعلام کند. اگر شرکا حاضر به خرید باشند، تا پانزده روز اولویت خرید با آنها و با قیمت برابر است. اگر قیمتی که خریدار بیرونی پیشنهاد داده از قیمت پیشنهادی شرکا بالاتر باشد، اولویت خرید با همان قیمت پیشنهادی خریدار، تا پنج روز، برای شرکای دیگر است. توجه کنید که متن در مورد جزئیات این مرحله و شرایط دقیق آن خیلی روشن نیست و ممکن است برداشتهای متفاوتی از آن شود.
تبصره ۲ میگوید هر شریک بهتنهایی، یا همه آنها با هم، میتوانند درباره نقض حقوقی که در این قانون آمده به مرجع صالح قضایی مراجعه کنند. تبصره ۳ هم میگوید اگر بعضی شرکا با بهرهبرداری از اختراع مخالفت کنند، شریک یا شرکای دیگر میتوانند از مرجع صالح قضایی بخواهند که آن شرکای مخالف را ملزم کند، و در عوض با پرداخت مابهازای عادله سهم آنها از منافع بهرهبرداری، خودشان از اختراع استفاده کنند.