این ماده میگوید اگر اختراعی ثبت شده باشد، حقوق انحصاریای که برای دارندهاش ایجاد میشود در چهار حالت از بین میرود: اول، وقتی مدت اعتبار گواهینامه تمام شود. دوم، وقتی خود دارنده از حق خود صرفنظر کند (اعراض). سوم، وقتی هزینه سالانه یا دورهای پرداخت نشود. چهارم، وقتی گواهینامه باطل شود یا بخشهایی از ادعاهای مربوط باطل شود.
تبصرهٔ این ماده به حالت چهارم مربوط است و توضیح میدهد که اگر فقط بخشی از حق اختراع زایل شود، این زوال محدود به همان ادعا یا ادعاهایی است که موضوع آن بوده و به بقیهٔ ادعاها سرایت نمیکند.