این ماده میگوید هر قراردادی که موضوع آن انتقال مالکیت یک اختراع ثبتشده، انتقال حقوقی که از تسلیم اظهارنامهٔ اختراع به وجود میآید، یا اجازهٔ بهرهبرداری از اینها باشد، باید در دفتر اسناد رسمی ثبت شود و خلاصهٔ آن پشت گواهینامهٔ اختراع نوشته شود. سردفتر باید اول اصالت گواهینامه را استعلام کند و هویت طرفین را احراز کند، بعد سند رسمی را تنظیم کند و سپس قرارداد را بهصورت الکترونیکی برای مرجع ثبت بفرستد تا در دفاتر ثبت و منتشر شود. نکتهٔ مهم این است که اثر این قراردادها نسبت به اشخاص ثالث (کسانی که طرف قرارداد نیستند) فقط وقتی پذیرفته میشود که این تشریفات رعایت شده باشد.
تبصرهٔ ۱ میگوید دفترخانه پس از گرفتن هزینه، باید آخرین وضعیت اختراع یا اظهارنامه را از مرجع ثبت بپرسد و در سه حالت از تنظیم قرارداد خودداری کند: اختراع قبلاً بهصورت انحصاری واگذار شده باشد، حقوق مادی اختراع توقیف شده باشد، یا هزینهٔ سالانهٔ گواهینامه پرداخت نشده یا مدت آن تمام شده باشد. تبصرهٔ ۲ میگوید اگر انتقال یا واگذاری در بازار اوراق بهادار یا بورس کالا و با رعایت قوانین مربوط و حکم تبصرهٔ ۱ انجام شده باشد، لازم نیست این تشریفات را دوباره انجام دهند، اما پس از قطعی شدن معامله، مرجع ذیربط در آن بازار باید مراتب را بهصورت الکترونیکی و برخط به مرجع ثبت اطلاع دهد تا ثبت و منتشر شود.
تبصرهٔ ۳ هم میگوید مرجع ثبت محتوای قراردادهای انتقال و بهرهبرداری را محرمانه نگه میدارد، اما خودِ انتقال و اجازهٔ بهرهبرداری را ثبت و آگهی میکند.