این ماده میگوید اگر اختراعی در ایران ثبت شده باشد، دیگران نمیتوانند بدون اجازهٔ مالک اختراع (یا نماینده یا قائممقام او) از آن اختراع بهرهبرداری کنند. یعنی بهرهبرداری از اختراع ثبتشده حق مالک آن است و دیگری برای انجام آن باید موافقت بگیرد.
همچنین مالک اختراع یا نماینده یا قائممقام او میتواند علیه کسی که بدون اجازه، یکی از کارهای گفتهشده در مواد (۳۶) و (۳۷) این قانون را انجام داده و حق او را نقض کرده است، در مرجع صالح قضایی دعوا یا شکایت مطرح کند. این کار باید با رعایت مواد (۳۸) و (۵۸) همین قانون باشد.
نکته: این ماده فقط به مواد (۳۶)، (۳۷)، (۳۸) و (۵۸) ارجاع داده و محتوای آنها را بیان نکرده است؛ برای دانستن جزئیات آن مواد باید به متن خودشان مراجعه کرد.