این ماده درباره اختراعی است که به حوزه زیستفناوری و منابع ژنشناختی (ژنتیک) مربوط میشود. در چنین حالتی، متقاضی ثبت اختراع — چه مالک و چه مخترع — باید علاوه بر چیزهایی که در مواد ۱۴ و ۱۵ این قانون آمده، اطلاعات و اسنادی را هم به اظهارنامه خود پیوست کند. متن این ماده محتوای مواد ۱۴ و ۱۵ را توضیح نداده و فقط به آنها ارجاع داده است.
این اطلاعات و اسناد شامل سه چیز است: اول، اعلام مبدأ جغرافیایی منبع زیستی طبیعی که در اختراع استفاده شده و نحوه دسترسی به آن منبع. دوم، برای منابع زیستی که مبدأ جغرافیایی ندارند، اعلام محل نگهداری و نحوه دسترسی. سوم، اگر توصیف نمونه ژنی یا زیستی ممکن نباشد، گواهی تودیع آن نمونه به مراکز نگهداری ذخایر ژنی و زیستی؛ البته این مورد بنا به تشخیص مرجع ثبت است.
بر اساس تبصره این ماده، مراکز صلاحیتدار برای تودیع و صدور گواهی و شناسه تودیع برای مواد زیستی و ژنی توسط مرجع ثبت اعلام میشود.