این ماده میگوید مراجع ذیصلاح (یعنی مراجعی که صلاحیت رسیدگی یا تصمیمگیری دارند) باید از اسرار تجاریای که برای انجام کارهایی مثل آزمایش یا دادن مجوز از افراد یا موسسات میگیرند، محافظت کنند. اگر این کار را نکنند، هم آن مرجع و هم کسی که راز را افشا کرده است، بر اساس قواعد ضمان و به تناسب وضعیت، مسئول جبران خسارت هستند. این موضوع مانع از مجازات افشاکننده هم نمیشود.
تبصره این ماده درباره دادگاه است: اگر موضوع رسیدگی دادگاه، سرّ تجاری باشد یا یکی از طرفین ناچار باشد برای دفاع یا اثبات ادعای خود اسرار تجاری را ارائه دهد، دادگاه به شکل غیرعلنی برگزار میشود. متن این ماده توضیح نمیدهد که «مراجع ذیصلاح» دقیقاً چه مراجعی هستند یا «قواعد ضمان» چه جزئیاتی دارد.