این ماده میگوید یک اختراع برای اینکه شرایط ثبت را داشته باشد، باید سه ویژگی داشته باشد: اول، «جدید بودن»؛ یعنی چنین اختراعی قبلاً در فن یا صنعت پیشین وجود نداشته باشد. دوم، «گام ابتکاری»؛ یعنی برای کسی که مهارت معمول در آن فن یا صنعت را دارد، این اختراع واضح و بدیهی نباشد. سوم، «کاربرد صنعتی»؛ یعنی بتوان آن را در رشتهای از صنعت ساخت یا از آن استفاده کرد.
تبصرهها این شرایط را بازتر توضیح میدهند. تبصره یک میگوید «صنعت» معنای گستردهای دارد و صنایع دستی، کشاورزی، ماهیگیری و خدمات را هم دربر میگیرد. تبصره دو میگوید «فن یا صنعت پیشین» یعنی هر چیزی که پیش از تاریخ تقاضای ثبت (یا در موارد مقتضی، پیش از تاریخ حق تقدم ناشی از اظهارنامه ثبت اختراع) در هر نقطهای از جهان، از راه انتشار شفاهی یا کتبی، استفاده عملی یا هر راه دیگر برای عموم آشکار شده باشد.
تبصره سه میگوید اگر افشای اختراع ادعایی ظرف ششماه پیش از تاریخ تقاضا (یا در موارد مقتضی، پیش از تاریخ حق تقدم) رخ داده باشد، این افشا مانع ثبت توسط خود مخترع یا نمایندهاش نیست. تبصره چهار میگوید ملاک تشخیص گام ابتکاری، تاریخ تسلیم اظهارنامه یا در موارد مقتضی، تاریخ آغاز حق تقدم است. متن به «موارد مقتضی» اشاره کرده ولی خودش مشخص نکرده که این موارد کداماند و این بخش برای خواننده غیرحقوقدان مبهم است.