این ماده میگوید چه کسی و در چه زمانی میتواند درخواست باطل کردن (ابطال) گواهینامهٔ یک علامت تجاری ثبتشده را بدهد. هر شخص ذینفع میتواند حداکثر تا پنج سال از تاریخ ثبت علامت، اگر ثابت کند شرایط مواد ۹۵ و ۹۶ این قانون رعایت نشده، از مرجع صالح قضایی بخواهد که گواهینامه باطل شود. راه دوم برای ابطال این است که ثابت شود مالک علامت، خودش یا کسی که او اجازه داده، علامت را در مجموع حداقل سه سال کامل (از تاریخ ثبت تا یک ماه قبل از تاریخ درخواست) استفاده نکرده است؛ مگر اینکه ثابت شود نیروی قهریه (قوهٔ قهریه) مانع استفاده بوده است. اثر ابطال هم متفاوت است: اگر به دلیل رعایت نشدن مواد ۹۵ و ۹۶ باشد، اثرش از تاریخ تسلیم اظهارنامه است، و اگر به دلیل عدم استفاده باشد، از تاریخ صدور حکم قطعی. آگهی ابطال هم در اولین فرصت ممکن منتشر میشود.
تبصرههای ماده چند نکته اضافه میکنند. تبصره ۱ میگوید مهلت پنجساله برای علامتهایی که با اطلاع از اینکه مالک آن علامت را استفاده کرده ثبت شدهاند، رعایت نمیشود و درخواست ابطال آنها در هر زمانی ممکن است؛ همچنین این مهلت برای بندهای ۲، ۳، ۸، ۹ و ۱۰ ماده ۹۶ لازم نیست رعایت شود. تبصره ۲ دربارهٔ علامت جمعی است: اگر ثابت شود مالک علامت جمعی برخلاف دستورالعمل و شرایط استفاده (موضوع تبصره ۱ ماده ۹۷ این قانون) از آن استفاده کرده، یا بهتنهایی استفاده کرده، یا اجازهٔ استفادهای داده که باعث فریب عموم نسبت به مبدأ یا خصوصیت مشترک دیگر کالاها و خدمات شود، علامت جمعی باطل میشود. تبصره ۳ هم میگوید منظور از «ذینفع» فقط اشخاص ذینفع طبق مقررات آیین دادرسی مدنی نیست، بلکه نهادهای حاکمیتی نظارتکننده بر کیفیت کالا و خدمات و اتحادیههای صنفی فعال در زمینهٔ آن علامت تجاری را هم در بر میگیرد.